Francis Rombouts, een paralympische atleet die afgelopen zomer nog deelnam aan de Spelen in Parijs in de boccia-competitie, woont vlak bij het station van Tielen. Toch is het voor hem quasi onmogelijk om daar de trein te nemen. Het hoogteverschil tussen het perron en de trein is te groot voor zijn elektrische rolstoel en assistentie krijgen is moeilijk omdat het station onbemand is.
Samen met mensenrechtenorganisatie Unia trok Rombouts naar de rechter. Hij eiste dat de NMBS zou worden verplicht om redelijke aanpassingen te voorzien, zodat hij zonder problemen de trein kan nemen in zijn woonplaats.
Volgens zijn advocaten hangt zijn sportieve carrière aan een zijden draadje, omdat hij wekelijks naar Turnhout moet voor zijn werk en naar Gent voor trainingen. “Als hij niet zelfstandig de trein kan nemen, komt zijn deelname aan de Paralympische Spelen in Los Angeles in gevaar”, klonk het tijdens de pleidooien voor het Brusselse hof van beroep.Levenskwaliteit
Naast zijn sportieve ambities benadrukten zijn advocaten ook het bredere maatschappelijke belang. “Francis moet zich vrij kunnen verplaatsen en een sociaal leven kunnen opbouwen, in plaats van opgesloten te zitten in zijn sociale woning aan het station van Tielen.”
De NMBS betwistte dat het verantwoordelijk is voor de situatie van Rombouts en pleitte dat het dossier onontvankelijk was. “De NMBS heeft alle begrip voor de situatie van meneer Rombouts en toegankelijkheid is een prioriteit”, stelde meester Jean-Pierre Kesteloot namens de spoorwegmaatschappij.
“Tegen 2032 zullen 176 stations autonoom toegankelijk zijn voor rolstoelgebruikers. Daarnaast wordt er gewerkt aan de installatie van oprijplaten in treinen. Maar de hoogte van de perrons is de verantwoordelijkheid van Infrabel, niet van de NMBS.”
De NMBS waarschuwde ook voor de gevolgen van een veroordeling van de NMBS. “Als één persoon individuele aanpassingen kan eisen voor de rechter, kan iedereen dat doen. En dan zou er telkens een onmiddellijke verplichting gelden om iedereen in elk station bij te staan, dat is geen redelijke vraag meer.”
Dwangsommen
Het Brusselse hof van beroep volgde die redenering niet en stelde dat de NMBS artikel 14 van de Antidiscriminatiewet overtreedt door geen redelijke aanpassingen te voorzien voor Rombouts. “De NMBS moet deze discriminatie staken door de nodige hulpmiddelen en bijstand te voorzien, zodat hij eenmaal per dag de trein kan nemen en verlaten in het station van Tielen. Hij moet dit 24 uur op voorhand melden."
Bij niet-naleving van dit bevel riskeert de NMBS een dwangsom van 250 euro per overtreding, met een maximum van 100.000 euro.
Terrasje in Turnhout
"Ik heb Francis daarnet gesproken. Hij is enorm tevreden, maar beseft het nog niet goed", zegt zijn begeleider Raf Hensbergen van Begeleid Werken Zuiderkempen. "De NMBS heeft 3 maanden de tijd om alles in orde te brengen. Als eerste treinuitstap plant Francis alvast een terrasje in Turnhout begin juli. We zullen het 24 uur op voorhand laten weten."
Volgens Hensbergen zal deze beslissing het leven van Francis Rombouts veranderen. "Hij woont op 500 meter van het station. Nu kan hij zelfstandig naar Turnhout waar hij 2 keer per week moet zijn, maar ook naar Gent om te trainen voor zijn sport boccia. Nu bleef hij vaak noodgedwongen thuis van trainingen."
Ook financieel is dit een opsteker. "Francis betaalde zelf een chauffeur en privévervoer. Dit is nu niet meer nodig", klinkt het.
"Tot slot is er de grote morele waarde van de jarenlange strijd. Francis hoopt dat hij andere mensen in zijn situatie inspireert om niet op te geven en te blijven strijden voor gelijke rechten", zegt zijn begeleider Raf Hensbergen.